Home / Binnenland / 4 jaar kruipen voor niets
Filipijnse_aardschildpad

4 jaar kruipen voor niets

Een drama voor Ronald Gerrits uit Zaandam. Drieëneenhalf jaar geleden kruipend vertrokken uit Amsterdam richting Vietnam voor het behoud van de Filipijnse aardschildpad kan hij nu onverrichter zake terug. De laatste nog in leven zijnde schildpad is afgelopen week overleden.

Ruim 11.500 kilometer is al afgelegd. Drie jaar en vier maanden na zijn start is hij aangekomen in Myanmar waar hij het verschrikkelijke nieuws vernam. Met nog 2.500 kilometer te gaan was het doel in zicht, maar in een oogwenk valt zijn droom in duigen. “Ik ben kapot, ik heb helemaal niets nu. Ik voel me echt een Feyenoorder…”, aldus Gerrits.

Vier jaar geleden kwam Ronald op het idee geld in te zamelen voor het behoud van de bedreigde schildpaddensoort. “Wat is een betere manier om geld in te zamelen dan net als de schildpad je voort te slepen naar de oorspronkelijke habitat? Ruim € 185.000,- was door sponsoren toegezegd voor het behoud van de Filipijnse schildpad. Ik heb afgelopen week contact opgenomen met de sponsoren, maar van hen hoef ik niets meer te verwachten. Sommigen zijn failliet gegaan, maar de meesten waren vergeten dat ik dit aan het doen was en zien het uitsterven als reden om af te haken, ook vanwege de crisis. Over een paar jaar kan ik het nog wel eens proberen zeggen ze.”

Gerrits ligt totaal verslagen op een muurtje in een sloppenwijk in Mandalay zijn verhaal te vertellen. In totaal heeft hij 1124 dagen kruipend afgelegd, gemiddeld 10 kilometer per dag. Ronald heeft alleen de kerstdagen vrij gehad en heeft drie maanden niet kunnen kruipen door ziekte. “Het eten van vlees van de Bengaalse tijger in India heeft me acht maanden geleden genekt. Ik was te ziek om te kruipen, anders had ik het heel misschien op tijd gered. Dat vlees eet ik echt nooit meer…”.

Het meest wrange is nog dat Ronald een deel van het sponsorgeld nodig had voor de terugreis. Vrijwel compleet platzak heeft hij geen idee hoe hij terugkomt in Nederland. “Ik ga er van uit dat ik naar huis moet lopen, maar geld voor levensonderhoud tijdens de terugreis heb ik ook niet”, stamelt de geboren Zaandammer. Terneergeslagen krabbelt hij overeind om met zijn laatste geld zijn verdriet en teleurstelling te gaan verdrinken. Gelukkig is alcohol niet duur in Myanmar. De kans is groot dat hij vanavond kruipend naar huis gaat…


Reacties

Reacties

Over Daan

Ik doe mee met Mites!

Geef een reactie